Magic

Magic by Colbie Caillat

You've got magic inside your finger tips
its leaking out all over my skin
everytime that i get close to you
your makin me weak with the way you
look through those eyes

And all i see is your face
all i need is your touch
wake me up with your lips
come at me from up above
yeaaaa, oh i need you

I remember the way that you move
your dancin easily through my dreams
its hittin me harder and harder with all your smiles
you are crazy gentle in the way you kiss

All i see is your face
all i need is your touch
wake me up with your lips
come at me from up above

Oh baby i need you
to see me, the way i see you
lovely, wide awake in
the middle of my dreams

And all i see is your face
all i need is your touch
wake me up with your lips
come at me from up above

Nothing much.. sound trip mode..

Bakit Ikaw

Ilan araw at linggo ang lumipas
Minsan ma'y alaala mo hindi kumupas
Kahit ilang ulit ko pangpilitin
Ikaw parin ang nanaising mahalin

Dumating ka ng hindi ko inasahan
Nang ang puso'y hindi handang masaktan
Ngunit ikaw ay aking hinayaan
Kahit ang puso'y iniwan mong sugatan

Hindi ko ginustong lumayo sayo
At sikaping tanggalin ka sa isip ko
Ngunit bakit ikaw parin sa aking paggising
Mga alaala mong bumabalik sa akin
Hindi ko ginustong lumayo sayo

Ngayo'y mga mata ko'y lumuluha
Kahit isipin kong hindi mo sinadya
Ang masaktan ako'y di mo ninais
Ngunit heto ako tumatangis

Hapdi ng sugat sa puso ko
Bakit di ko magawang paghilumin ito
Pero nais ko lang malaman mo
Mahal kita iyon ang totoo

Bukas haharapin ko na buhay ko
Na wala ka sa piling ko
Bukas hindi na kita iisipin
Tatangapin ko nang hindi ka sakin

-written Feb 14, 2009,
unang tagalog ko na tula.. request ni mhy gagawin ata itong song meron na actually demo si kamotekid thanx

may version na si KK eto oh..
http://www.imeem.com/people/wZttaJ/playlist/CK3_b9Q3/sesc-music-playlist/
yan din soundtrip ko sa blog ngayon hehehe..

Unbelievable: Digital Alliance

Natuwa naman ako ngayon. Hinanap ako ni psyk sa SB para sabihin na meron na daw arrangement at melody ung song na sinulat ko.

Nakakaloka first time ko magsulat ng song, usually kase poems(check http://chinkzee08.blogspot.com/) or essay lang. Sinubukan ko lang naman kase. Feb 14 nun inask ako ni mymy na magsulat ng song gusto niya tagalog, (shoot first time ulit tagalog..) noong una ang hirap wala pumapasok sa utak ko na idea, hanggan sa meron ako naisip na lines "Ilan araw at linggo ang lumipas, Minsan ma'y alaala mo hindi kumupas" tapos di ko na napasin sunod sunod na, nakagawa ako ng 6 stanza kasama ung naisip kong magandang maging chorus at bridge kung gagawin itong song.

Wala ko naiisip na melody kaya sabi ko bahala na, pinakita ko sa DA stands for Digital Alliance, an online band na nabuo sa symbianze kung saan member din ako.

Digital Alliance

Producer: Yunik
Lyrics: Shin_arnold012, Xatujan
Music: Psyknarph
Vocals: Xatujan, shin_arnold and mylene_singer
Lyrics editors: Midori and ChInKyMeLiSsE08
Graphic Artist: Midori

Meron na sila 4 song na release at makikita sa symbianize ung mga link for downloads.

Songs:
In Every Minute
Tears of a Broken Heart
Unbelievable
In Every Minute (solemn version, collaboration xat&my)
Untitled

4 pa lang pero gumagawa parin sila ng mga songs to complete an album. Ang galing partida hindi pa nagkikita mga yan, meron nasa states, ung mga nandito rin sa pilipinas wala oras para magkita, online lang lahat, ang galing (:salute: sa inyo).

Moving forward un nga sabi naman nila pwede daw pero sa dami ng nakaline up sa kanilang songs na dapat gawin, sabi ok lang magawa o hindi atleast na appreciate nila ung nagawa ko.
Kaya nun sinabi sakin na meron na naexcite naman ako, si kamotekid (isa rin sa member sa symb) ang nagarrange at naglagay ng melody salamat talaga. Mas bagay sa babae ung song so para talaga kay mymy ung kanta. Pagaaralan pa ni mymy ung song, sana marelease, sana makasama sa line up ng song nila, sana makasama sa album. Pero kahit hindi ok na sakin, nakasave na sa pc ko at celphone ung song wala na bawian. At kahit lyrics lang ung abot tenga nanaman ngiti ko, wala lang never ko kase naisip na makakasulat ako ng kanta.

Nalaman ko lang nito mga nakaraan araw na meron naman pala nagbabasa ng mga nasususulat ko, dito at sa symbinanize. Salamat sa pagaaksaya ng oras at pagdagdag ng kalyo sa hintuturo ninyo kakapindot at pagscroll sa mouse para mabasa mga sinusulat ko.
I guess maganda itong taon na ito sakin, samin(sa mga friends ko at sa DA).
Hindi ko akalain na magagawa ko ung iniisip ko lang dati.

(post ko dito ung song pag narecord na pati ung lyrics, at pati ung album once ok na lahat.)

Backspace, Delete at Ctrl+Z

Lagi ako sa harap ng computer sa trabaho at kahit pagdating sa bahay computer parin ang kaharap ko. Kaya madalas napapaisip ako, bakit kaya sa buhay walang backspace, delete o undo, kung meron lang sana edi sana mas madali ang buhay natin ngayon. Madami narin ako maling desisyon sa buhay kahit pa pinagmamalaki ng nanay ko na proud siya sakin dahil nakatapos ako at hindi natulad sa ibang mga pinsan ko na nakapagasawa ng maaga, meron parin ako mga pagkakamali kahit papano, at tingin ko inevitable un. Hindi nga lang ganon kalaki ang epekto na tipong pati mga magulang at pamilya ko ay damay. Pero ang sigurado ko sa mga pagkakamali kung iyon apektado ako, ang pagkatao ko at ang paniniwala ko. Kaya madalas kong isipin sana kaya ko na lang gamitin ang backspace sa lahat ng panget na nagyari sa buhay ko para mas madali. Delete ang mga sad memories na hanggang ngayon eh naalala ko parin. Kung pwede lang mag-undo sa bawat maling desisiyon para hindi ako nagiging emosyonal, di sana mas madali wala ng "senti moments".

Pero hindi kase ganon, sa buhay touch move and lahat, paggumawa ka ng desisyon, ihanda mo na lang sarili mo sa mga mangyayari at kahihinatnan. Oo pagiisipan mo yan ng makailang libong beses pero anu't ano pa man hindi mo parin alam kung ano mangyayari bukas.

Ang sakit sa ulo, bakit ba naman kasi ang damidami kong dapat isipin o mas tamang sabihin na ang dami kong inisip, minsan gusto ko na magreklamo kay Lord kung bakit nya ko binigyan ng active braincells, gift ba 'to o pahirap. Madami akong naaalala, mga bagay na gumugulo sa isip ko hanggang ngayon, ang masakit hindi lang basta basta memories un, mga parte na nanunuot sa damdamin. May kirot sa dibdib kahit alaala lang mga yan. Panghihinayang ba? O agamagam? Duzko Lord pwede bang pagpahingahin nyo muna sa pagtatrabaho mga braincells ko, kahit isang araw na day off lang.

Eto ung mga oras na gusto ko na lang sana gamitin ng backspace, delete or undo, para mas madaling gawin at isipin ang mga bagay bagay, para hindi ko na maramdaman ung sakit, ung pait na dulot ng mga alaala. Ang kaso kahit anong pindot gawin ko sa keyboard ko, kahit ilan beses ko pa gamitin ang backspace, delete at ctrl+z, ung document sa monitor ko ang nababago, pero ang pakiramdam ko ganon parin.

Pero sandali, sigurado ba ako na ganon ang gusto kong mangyari? Mas gugustuhin ko na nga lang bang na ibasura ang parteng iyon ng buhay ko? Kung magkakaganon ibig sabihin, pati ung mga bahagi ng buhay ko na kahit papaano eh nakapagpangiti at nakapagpasaya sakin eh mabubura din. Mahirap naman kasing bahabahagi lang ang mabura, parang magiging chapter ito ng isang libro, na kulang kulang ung detalye, parang hindi maganda. Kung iisipin, mas mabuti pang wag na lang isama ung buong chapter. Pero un nga ba ang gusto ko? Ang tangalin ang buong bahaging iyon ng buhay ko?

Sa ngayon nagdadalawang isip na ako kung nanaisin ko magkaroon ng backspace, delete at undo sa buhay ko. Naiisip ko kasi maraming masasayang, nakakapanghinayang rin naman. Siguro mas mabuting isipin ko na lang na, natuto ako sa mga pagkakamaling iyon. Itatatak sa isip na hindi madaling masaktan kaya sisikapin ko na lang na hindi na maulit iyon. Pagiisipan ng makailang milyong beses ang bawat gagawin ko, kasi pagnagditiw ka na ng desisyon, wala ng bawian.


written Jan 13 '09 -chinkay-